Ο ΑΞΙΟΛΑΤΡΕΥΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ, ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΣΑΜΑΡΙΤΑΚΗ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ, FARETRA)

O ΑΞΙΟΛΑΤΡΕΥΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ

Ο Κώστας Βουτσάς είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς Έλληνες κωμικούς, ένα κεφάλαιο του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου. Ο αξιαγάπητος και πάντα μάχιμος, Κώστας Βουτσάς, απολαυστικός και χειμαρρώδης μίλησε στο Βασίλη Σαμαριτάκη και στην εκπομπή του, "Ηθοποιός Σημαίνει Φως στο dailytvradio.gr (συνέντευξη που τώρα δημοσιεύεται μετά από απομαγνητοφώνηση στην ομώνυμη με την εκπομπή, στήλη,στο περιοδικό faretra) για την πολύ μεγάλη καριέρα του, τις συνεργασίες του, τα μελλοντικά του σχέδια και φυσικά για τις γυναίκες της ζωής του. Η αυθεντικότητα, η απλότητα, το πηγαίο χιούμορ και η γενναιοδωρία (σε όλα τα επίπεδα, οικονομικό, συναισθήματα κτλ) είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του γνωρίσματα τα οποία τον έκαναν τόσο αγαπητό σε όλους και τον ενθρόνισαν για πάντα στο θρόνο της καρδιάς μας!!! Απολαύστε τον….
ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ, Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ BULLYING AΛΛΑ ΛΕΓΕΤΑΙ:"Ένας στρογγυλοκέφαλος στη χώρα των μυτεροκέφαλων''

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ FARETRA ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ, ΜΕ ΠΛΟΥΣΙΟ ΟΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ.
ΜΕ ΤΙΜΗ ΚΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΑΡΙΤΑΚΗΣ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ-ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ- ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ)
Ο δημοφιλής Κώστας Βουτσάς του Βασίλη Σαμαριτάκη
http://faretra.gr/editions/6/index.html?pageNumber=48

Ο ΑΓΙΟΛΑΤΡΕYΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΒΑΣΙΛΗ ΣΑΜΑΡΙΤΑΚΗ (ΗΘΟΠΟΙΟ-ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ- ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ)

Ο Αξιολάτρευτος Κώστας Βουτσάς, του Βασίλη Σαμαριτάκη
http://faretra.gr/editions/6/index.html?pageNumber=48

Βασίλης Σαμαριτάκης : Πρώτα από όλα να σας ευχαριστήσω για τη μεγάλη τιμή που μου κάνετε να μου δώσετε αυτή τη συνέντευξη και να σας καλωσορίσω στην εκπομπή Ηθοποιός σημαίνει φως, στο dailytvradio.gr και στο περιοδικό faretra. Οι θαυμαστές σας ανυπομονούν να σας ακούσουν, μάλιστα έχουν γεμίσει το chat της εκπομπής με μηνύματα αγάπης και θαυμασμού!!!

Κώστας Βουτσάς. : Μεγάλη μου χαρά!!! Χαίρομαι πολύ που έρχομαι σε επαφή με όλο αυτό τον κόσμο και τους στέλνω την αγάπη μου!!!

Β.Σ. : Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι γίνεται. Ειδικά από μία ομάδα στο facebook, που λέγεται Παλιός κλασικός ελληνικός κινηματογράφος που αριθμεί περίπου 20.000 μέλη, έχουν στηθεί να σας ακούσουν, μάλιστα η Έλυα μία από τους δημιουργούς της ομάδας, σας στέλνει το ακόλουθο μήνυμα : «Καλησπέρα Βασίλη, καλησπέρα κύριε Βουτσά, σας αγαπάμε, εκ μέρους όλης της ομάδας του παλιού κλασικού ελληνικού κινηματογράφου!!! Οι ταινίες σας, μας κάνουν να ζούμε σε μία άλλη εποχή πιο όμορφη πιο ρομαντική και πιο αθώα. Σας ευχαριστούμε για όλα όσα μας δώσατε, όλοι εσείς  οι μεγάλοι της τέχνης»

Κ.Β. : Κι εγώ τους αγαπώ πάρα πολύ!!!

Β.Σ. : Πολύ ωραία!!! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την αρχή… Γεννηθήκατε στο Βύρωνα και όχι στη Θεσσαλονίκη, όπως νομίζουν πολλοί;

Κ.Β. : Γεννήθηκα στην Αθήνα και έφυγα 5 με 6 χρονών λόγω της δουλειάς του πατέρα μου και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, νιώθω Θεσσαλονικιός. Να σου πω αν γεννιόμουν σε καράβι θα λεγόμουν καραβίσιος; Χα χα χα !!! Έτσι ναι μεν γεννήθηκα στην Αθήνα αλλά όλη μου η ζωή ήταν στη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα καυχιέμαι ότι είμαι Θεσσαλονικιός!!!

Β.Σ. : Καλά κάνετε, η Θεσσαλονίκη είναι πανέμορφη…

Κ. Β. : Βέβαια πανέμορφη. Της έχω δώσει την ψυχή μου και μου έχει δώσει την ψυχή της. Στη Θεσσαλονίκη γνώρισα τη ζωή, εκεί πήγα σχολείο. Μάλιστα πρόσφατα έδωσαν το όνομα μου, στην αίθουσα θεάτρου στο 2^ο Γυμνάσιο που φοίτησα, πίσω από την Αγία Σοφία, Θέατρο Κώστας Βουτσάς.

Β.Σ. : Πολύ τιμητικό και συγκινητικό συνάμα…

Κ. Β. : Βέβαια πολύ τιμητικό, έδωσαν βέβαια και άλλα ονόματα σε κάποιες άλλες αίθουσες, Καραγάτση, Χριστιανόπουλου και άλλων.

Β.Σ. : Αδέρφια;

Κ. Β. : Είχα ένα αδερφό που τον λέγανε Κωνσταντίνο και τον φέρανε οι γονείς μου, από την Πόλη, τότε με τους διωγμούς και πέθανε ο καημένος σε ηλικία 6 χρονών από Δάγκειο πυρετό. Μετά γεννήθηκα εγώ και να ξέρεις ότι εγώ είμαι δολοφόνος από την κοιλιά της μάνας μου, ήμουν δίδυμος με την αδερφή μου και την σκότωσα με τα ίδια τα χέρια μου στην κοιλιά της μάνας μου για να βγω εγώ…

Β. Σ.: Αδελφοκτόνος λοιπόν, χα χα χα !!!

Κ. Β. : Ναι αδελφοκτόνος, ακριβώς… χα χα χα!!!

Β. Σ. : Πρώτη φορά το ακούω αυτό. Το έχετε ξαναπεί;

Κ. Β. : Δεν το λέω συχνά… το λέω σπάνια θα μπορούσα να πω. Αδελφοκτόνος ναι, έζησα εγώ και πέθανε εκείνη και ζει από τότε αγγελούδι ψηλά στον ουρανό. Να είναι καλά η ψυχούλα της. Μετά είχα άλλο ένα αδερφό, τον Αριστείδη που πέθανε και αυτός ο καημένος, Θεός σχωρέστον και αυτόν και έχω και μία μικρότερη αδερφή από μένα, την Ελένη..

Β. Σ. : Πολύ αγαπημένη αδερφή να φαντασθώ…

Κ.Β. : Λατρεμένη αδερφή!!! Μένει στην Αυλώνα, έχει ένα πολύ ωραίο σύζυγο και έχουν δύο πολύ καλά παιδιά και περνάνε πολύ καλά.

Β.Σ. : Πολύ ωραία… Παιδικά χρόνια;

Κ. Β. : Όμορφα αλλά και δύσκολα. Κοίταξε εγώ έγινα άνθρωπος από τις ταλαιπωρίες που πέρασα. Έκανα πολλές δουλειές του ποδαριού για να επιβιώσω, να πουλάω τσιγάρα με το κασελάκι, να κάνω τον αβανταδόρο το λαμόγιο που λέγαμε τότε…

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ, ΤΣΟΛΙΑΔΑΚΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Β.Σ. : Λαμόγια; Καμία σχέση με τα λαμόγια τους πολιτικούς που λέμε σήμερα…

Κ. Β. : Όχι βέβαια, βρίζουν τα λαμόγια όταν αποκαλούν λαμόγια τους πολιτικούς…

Β. Σ. : Έτσι είναι… όπως με το γαϊδούρι που βρίζουμε το γαϊδούρι όταν αποκαλούμε έτσι κάποιον…

Κ. Β. : Έτσι ακριβώς… και πάλι λάθος κάνουμε όταν αποκαλούμε τη Βουλή, οίκο ανοχής, πολύ θα ήθελε… έχεις μπει σε οίκο ανοχής να δεις πόσο τακτοποιημένος και όμορφος είναι; Έτσι που λες πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια και λόγω του πατέρα μου που ήταν κομουνιστής, κυνηγημένος από την κατοχή τους ταγματασφαλίτες, τον βασάνιζαν, ξύλο πολύ, τον έβαλαν μέσα σε ένα αχούρι, πηγαίναμε κάθε μέρα πηγαίναμε και καθαρίζαμε, βρώμαγε κοπριά... Δύσκολα χρόνια αλλά από όλα αυτά έγινα άνθρωπος και όταν αποφοίτησα και από τη Δραματική σχολή, και πήγα στο θέατρο… ξέρεις με απορρίψανε δύο φορές…

Β.Σ. : Άκου να δεις, τον καλύτερο κωμικό μας τον κόψανε δύο φορές…

Κ.Β. : Ναι πήγα δύο φορές και με διώξανε, μου λένε δεν κάνεις για το θέατρο. Μέχρι που βαρεθήκανε να με βλέπουν στην επιτροπή αδείας ασκήσεως του επαγγέλματος του ηθοποιού και μου έδωσαν την άδεια για να γλυτώσουν από μένα. Και πήγα στα μπουλούκια έζησα δύο χρόνια εκεί κι έγινα άνθρωπος!!!

Β. Σ.:  Σε ποια σχολή σπουδάσατε υποκριτική;

Κ. Β. : Σε μία μη αναγνωρισμένη της Αγγελικής Τριανταφυλλίδου, μαθήτρια του Ροντήρη, αλλά έπρεπε να πηγαινοέρχομαι συνέχεια στην Αθήνα για την άδεια. Τελικά με έφερε στην Αθήνα η Καλή Καλό, καλή της ώρα και ξεκίνησα. Μετά με πήρε ο Μπουρνέλης στο Ακροπόλ και από εκεί πήρα φόρα…

Β. Σ. : Πήρατε φόρα και μας πήρατε σβάρνα…

Κ. Β.: Σας πήρα σβάρνα και τερμάτισα, μάλλον ποτέ δεν τερμάτισα, ακόμα τρέχω!!!

Β.Σ. : Και πότε ξεκινάτε τις ταινίες; Πόσες ταινίες έχετε κάνει;

Κ. Β. : Έχω κάνει περίπου 80 ταινίες. Εμείς ήμασταν πολύ τυχεροί που ήμασταν στη Φίνος Φίλμς. Τις πρόσεχε πολύ τις ταινίες ο Φίνος, δεν τις ξεπέταγε. Εμείς κάναμε τις ταινίες και τις εμφανίζαμε έγχρωμα στο Παρίσι και μία φορά κάποια σκηνή δεν βγήκε καλή και την ξαναγυρίσαμε χειμωνιάτικα στη θάλασσα, μέσα στην παγωνιά. Δεν έκανε προχειρότητες ο Φίνος.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ, ΕΝΑ ΕΞΥΠΝΟ, ΕΞΥΠΝΟ ΜΟΥΤΡΟ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥΣ, ΑΥΛΩΝΙΤΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΡΙΖΟ.

Β.Σ. : Από τις ταινίες που έχετε παίξει ξεχωρίζετε κάποια;

Κ. Β. : Δύσκολο, δεν μπορώ να τις ξεχωρίσω, γιατί ξέρεις εμείς θέλαμε να παίξουμε καλά τους ρόλους μας δεν είχαμε σκοπό να γίνουμε πρωταγωνιστές και φίρμες. Απλά πήγαμε πολύ καλά στις ταινίες και στο θέατρο και με ένα ωραίο τρόπο γίναμε αυτό που γίναμε. Έχω μία θεωρία… οι καριέρες  φτιάχνονται με τα όχι…

Β. Σ. : Με τα όχι;

Κ. Β. : Ναι με τα όχι και θα σου εξηγήσω…. Το σινάφι σε ανακαλύπτει, δηλαδή σε βλέπει ένας πρωταγωνιστής και λέει βάλε π.χ. το Βουτσά να παίξει είναι πολύ καλός, μου αρέσει, το κοινό σε αποκαλύπτει, λέει πήγα σε αυτή την παράσταση και είδα ένα νεαρό ηθοποιό, Βουτσά τον λένε, καταπληκτικός, και η διάρκεια σε καθιερώνει, κάνεις μία επιτυχία και μετά πέφτουν όλοι πάνω σου, παραγωγοί, σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, για να σε πάρουν, εκεί αν πεις ναι σε όλους, κάηκες, καταστράφηκες. Εκεί λοιπόν πρέπει να διαλέξεις, να πεις τα πολλά όχι, να πεις ένα δύο ναι.

Β.Σ. : Πολύ ωραία, πολύ σοφά αυτά που είπατε… έχουμε και άλλο μήνυμα από την ομάδα του παλιού κλασικού ελληνικού κινηματογράφου: Lena : « Είμαι πολύ χαρούμενη που σας ακούω, τον λατρεύουμε και το ξέρει…».

Κ. Β. : Κι εγώ τους αγαπώ. Ξέρεις η αγάπη του κόσμου είναι ανιδιοτελής, δεν έχει κανένα συμφέρον που μας αγαπάει ο θεατής. Αυτή η αγάπη είναι αγνή, ανιδιοτελής χωρίς συμφέρον

Β. Σ.: Κύριε Βουτσά έχει γίνει ποτέ ενοχλητική αυτή η εκδήλωση της αγάπης του κόσμου;

Κ. Β. : Όχι καλέ, ποτέ… μα γιατί;

Β.Σ. : Γιατί αρκετοί συνάδελφοί σας, νεώτερης κοπής, δείχνουν αρκετές φορές να ενοχλούνται…

Κ. Β. : Κοίταξε να δεις εγώ πέρασα και πολύ δύσκολες στιγμές με τη δουλειά μου στα μπουλούκια και όλα αυτά με έκαναν άνθρωπο…

Β. Σ.: Γενικά πιστεύω, κρίνοντας και από προσωπικά μου βιώματα, επειδή περάσατε και δύσκολες προσωπικές στιγμές, όλα αυτά σας έκαναν καλύτερο άνθρωπο…

Κ. Β. : Ε βέβαια…

Β.Σ. : Τα βάσανα σε κάνουν καλύτερο, πιο γενναιόδωρο, καλά εσείς από γενναιοδωρία μας ξεπερνάτε όλους…

Κ. Β. : Έτσι είναι, έτσι όπως τα λες... Όπως συνηθίζω να λέω, δεν υπάρχει εγώ, αλλά εμείς. Στη δουλειά που κάνουμε υπάρχει το εμείς. Όλοι μαζί κάνουμε την επιτυχία και όλοι μαζί την αποτυχία. Επίσης μου αρέσει να δίνω στους ανθρώπους που εκτιμώ και αγαπώ…

Β. Σ.: Όλες αυτές οι επιτυχημένες ατάκες είναι αυτοσχεδιασμοί;

Κ. Β. : Κάποιες τις έγραφε το σενάριο και άλλες από δικό μου αυτοσχεδιασμό…

Β. Σ.: Το φσστ μπόινγκ;

ΦΣΣΣΤ ΜΠΟΪΝΓΚ

Κ. Β. : Το φσστ μπόινγκ το έγραψε ο Πλέσσας, το έχω και κότερο πάμε μία βόλτα το έγραψε ο Δαλιανίδης…

Β.Σ. : Το «Κάτινα σαλαμάκι!!!» ;

Κ. Β. : Αυτό ναι μεν το έγραφε το σενάριο, αλλά ο τονισμός και το πλασάρισμα που του έκανα το απογείωσε, το έκανα φίρμα…

Β. Σ.: Τώρα θα κάνω μία κάπως αδιάκριτη ερώτηση. Κάνατε πολλές ταινίες έτσι;

Κ. Β. : Περίπου 87….

Β.Σ. : Από όλες αυτές τις ταινίες περάσανε αρκετά χρήματα από τα χέρια σας έτσι;

Κ. Β. : Πάρα πολλά λεφτά…

Β. Σ.: Κάνατε όμως καλή διαχείριση έτσι;

Κ. Β. : Ναι βέβαια, γιατί εγώ δεν ήμουν ούτε τζογαδόρος, ούτε αλκοολικός, ούτε καπνιστής, ούτε χασικλής… κοιτούσα μόνο τη δουλειά και τις γυναίκες…

Β. Σ.: Νάτο ήθελα να το πω, είσθε γυναικάς, εραστής του ωραίου φύλου έτσι; Χα χα χα……

Κ. Β. : Ναι τι να κάνω μου αρέσουν οι γυναίκες… με κοιτάει και η Αλίκη μου… αλλά όταν καταλάβαινα ότι ερχόταν μόνο για τα λεφτά την έκανα με τρόπο… Να σου πω το να αγαπάς τη γυναίκα είναι προσόν, όχι ελάττωμα, να το ξέρεις αυτό…

Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟ, ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΑ ΗΘΟΠΟΙΟ, ΑΛΙΚΗ ΚΑΤΣΑΒΟΥ

Β.Σ. : Παντρευτήκατε τρεις φορές… καρποί από αυτούς τους γάμους;

Κ. Β. : Έχω τρεις κόρες, τη Σάντρα με την Έρρικα  Μπρόγιερ, την πρώτη μου γυναίκα και δύο κόρες, τη Θοδώρα και τη Νικολέτα με τη δεύτερη, κι έχω μεγαλώσει τον Άνθιμο Ανανιάδη από 4 χρονών, με την τρίτη μου γυναίκα…

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΕΡΡΙΚΑ ΜΠΡΟΓΙΕΡ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥΣ ΣΑΝΤΡΑ

 

ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΑΛΛΕΣ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ Κ. ΒΟΥΤΣΑ ΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ, ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Η ΝΙΚΟΛΕΤΑ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ Η ΘΕΟΔΩΡΑ (ΕΠΙΣΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ)

Β. Σ.: Στην ουσία γιος… αφού τον έχετε μεγαλώσει από μικρό, γιος. Κι εμένα με έχει μεγαλώσει η μητριά μου από τα 5 μου, μάνα μου την έχω και την αγαπώ και πάρα πολύ!!!

Κ. Β. : Ε βέβαια καλέ, έτσι είναι αυτά…

 

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΓΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΙΜΟ ΑΝΑΝΙΑΔΗ (ΕΠΙΣΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟ)

Β. Σ.: Έχει γίνει κάποια μεγάλη πρόταση από το Χόλλυγουντ; Από το εξωτερικό;

Κ. Β. : Ναι ήθελαν να κάνουν μία ταινία με τη Τζέιν Φόντα και τον Πίτερ Φίντς και ζητούσαν ένα Έλληνα ηθοποιό να κάνει τον ταξιτζή και να γυρίσουν όλη την Ελλάδα. Πήγαν πάρα πολλοί αλλά δεν πήραν κανένα. Τότε έκανα με το Βέγγο, μία ταινία, «Αστροναύτες για δέσιμο» και μου λέει ο αντιπρόσωπος, δεν πας κι εσύ; Πήγα λοιπόν στη Μεγάλη Βρετάνια και λέω Έλληνα θέλουν, μεσογειακό τύπο ζητάνε, κινητικό κ.τ.λ. και πήγα ήμουν ζωηρός κ.τ.λ. και με πήραν. Μου λένε ξέρεις να οδηγείς, λέω ξέρω και δεν ήξερα, αλλά λέω σε ένα μήνα που θα ξεκινήσουν τα γυρίσματα θα μάθω. Μετά πήγα, στην πρόβα μου δίνουν να διαβάσω και ήταν στα Αγγλικά. Τους λέω ευχαριστώ πολύ αλλά δεν ξέρω Αγγλικά κι έφυγα. Αλλά τώρα πάλι υπάρχει περίπτωση να παίξω στην Αγγλική τηλεόραση, θα παίξουμε το , «Σμύρνη μου αγαπημένη», θα γυρίσουμε 7 επεισόδια, το είδε ένας Εγγλέζος σκηνοθέτης και του άρεσε πολύ. Θα κάνω τον πατέρα της Μιμής Ντενίση.

Β.Σ. : Πολύ ωραία… Πόσα χρόνια συμπληρώνετε στο Θέατρο και στον κινηματογράφο;

Κ. Β. : 67 με 68 χρόνια…

Β. Σ.:  Να τα εκατοστίσετε, από την καρδιά μου…

Κ. Β. : Ευχαριστώ… αλλά λίγα μου λες…

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ ΣΤΗ ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥΣ, ΘΑΝΟ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ, ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΒΙΛΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΕΡΟΧΗ ΒΑΣΙΑ ΤΡΙΦΥΛΛΗ

Β.Σ.: Χα χα χα!!! Με προκαλείτε τώρα. Κάποιος ηθοποιός κάτι είπε… τέλος πάντων, νομίζετε ότι ο ηθοποιός έχει ημερομηνία λήξης και ποιος το ορίζει αυτό;

Κ. Β. : Εγώ, για μένα δεν ξέρω αν υπάρχει, εγώ πάντα προσπαθώ να υπάρχω και έχω μία θεωρία, λέω το 80% της επιτυχίας ενός καλλιτέχνη είναι να εμφανίζεται. Εγώ τώρα μιλάω σε σένα στο ραδιόφωνο, παρουσιάζομαι στην τηλεόραση, ξέρουν πως είμαι, τις απόψεις μου, ότι είμαι λαός κι εγώ, γι’ αυτό με αγαπούν. Υπάρχουν παλιοί πρωταγωνιστές που δεν βγαίνουν, δεν παρουσιάζονται και τους έχει ξεχάσει ο κόσμος. Πρόσφατα, στις εκλογές με φώναξαν από ένα πολιτικό κόμμα, να γίνω βουλευτής και λέω συγγνώμη μπουκωμένο σκυλί δε γαβγίζει κι εγώ θέλω να γαβγίζω, εσείς θα μου δώσετε καμία μίζα κ.τ.λ. για να μη φωνάζω, όχι δε θέλω, θέλω να γαβγίζω ελεύθερα…

Β.Σ. : Τώρα που το λέτε αυτό, ποιό νομίζετε πως είναι το κίνητρο αρκετών ηθοποιών, που έχουν μεταπηδήσει στην πολιτική;

Κ. Β. : Δεν μπορώ να ξέρω και δε θέλω να τους κρίνω… δικαίωμά τους είναι, εγώ δε θέλω πάντως…

Β. Σ.: Μια που πήγαμε στην πολιτική, είσθε ως Έλληνας, είσθε αισιόδοξος ή απαισιόδοξος με όλα αυτά που γίνονται;

Κ. Β. : Κοίταξε να δεις αισιόδοξος με την πολιτική δεν μπορεί να είμαι, δεν υπάρχει χειρότερη ληστεία από την πολιτική και τους πολιτικούς…

Β.Σ. : Για το λαό λέω, το μέλλον του λαού….

Κ. Β. : Ο λαός και το μέλλον του είναι ανάλογα με τους πολιτικούς που τον κυβερνάνε και είναι πουλημένοι. Έχουν υπογράψει συμβόλαια-μνημόνια υποταγής κ.τ.λ…. Και βαδίζουν σύμφωνα με αυτά που θέλει ο Σόιμπλε και οι υπόλοιποι και είναι δούλοι στις ορέξεις τους. Τώρα με τον Τσίπρα, παρόλο που δεν τον ψήφισα, ψήφισα Κ.Κ.Ε., λέω, ας του δώσουμε χρόνο να τον δούμε και αυτόν… αν κάνει και αυτός τα ίδια θα γίνουμε Βουλγαρία…

Β. Σ.: Εγώ προσωπικά λέω πως τουλάχιστον ο Τσίπρας έχει την κάθε καλή πρόθεση να υπηρετήσει το λαό και να βελτιώσει τα πράγματα, αν τον αφήσουνε βέβαια…

Κ. Β. : Βέβαια αυτός τουλάχιστον έχει καλή πρόθεση, γιατί οι άλλοι ήταν πουλημένοι, τσιράκια ήταν οι άλλοι. Τώρα ο Τσίπρας δεν ξέρω… μακάρι να τα καταφέρει το παιδί…

Β. Σ.: Και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς ως λαός; Να δεχθούμε τη μοίρα μας;

Κ. Β. : Όχι βέβαια… δεν υπάρχει περίπτωση, είμαστε λαός που ξεφεύγει πάντα και στο τέλος επιβιώνει…

Β. Σ.: Ας επανέλθουμε στα δικά μας. Από τους παλιούς ηθοποιούς σας λείπει κάποιος ιδιαίτερα;

Κ. Β. : Με όλους ήμαστε φίλοι, με τον Ηλιόπουλο, το Νίκο Ρίζο…

Β.Σ.: Με το Νίκο Ρίζο μήπως είχατε μία ιδιαίτερη χημεία;

Κ. Β. : Ναι είχαμε μαζί θιάσους συνέχεια οι δυο μας, κάναμε πολλές ταινίες μαζί… αλλά είμαι φίλος και με πολλούς άλλους εν ζωή, με τη Μάρω Κοντού, με τη Μάρθα Καραγιάννη είμαστε πάρα πολλά χρόνια πολύ καλοί φίλοι….

Β.Σ. : Α να το ξεκαθαρίσουμε αυτό, με τη Μάρθα Καραγιάννη ήσαστε μόνο φίλοι, ποτέ ζευγάρι;

Κ. Β. : Ποτέ, πάντα φίλοι, πολύ καλοί φίλοι και με τη Λάσκαρη είμαστε φίλοι…

ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ : Με τη Μάρθα Καραγιάννη είμαστε πάρα πολλά χρόνια πολύ καλοί φίλοι….

Β. Σ. : Αλίκη Βουγιουκλάκη; Έχει κάνει πολλά για τα δικαιώματα των ηθοποιών και χάρη σε αυτή έχετε πάρει όλοι κάποια δικαιώματα και χρήματα από τις επαναλήψεις των ταινιών, έτσι;

Κ. Β. : Η Αλίκη καλή φίλη, φοβερή, μεγάλο ταλέντο η γυναίκα, αυτή αν ήταν στο εξωτερικό θα έκανε πολύ μεγάλη διεθνή καριέρα…

Β. Σ.: Δίκαια λοιπόν την αποκαλούμε εθνική μας σταρ;

Κ. Β. : Ε βέβαια… Αστέρι μεγάλο, δε ζήλευε κανένα και ήταν πολύ καλή επαγγελματίας, δούλευε σκληρά…

Β.Σ. :Αυτά που λέγανε για αντιζηλίες με την Καρέζη, δεν ισχύουν έτσι;

Κ. Β.: Όχι βέβαια, αυτά είναι ανοησίες, ήταν πολύ φίλες, αγαπημένες… αυτά τα δημιουργούσαν οι δημοσιογράφοι!!!

ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ, ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ, ΨΕΥΤΡΑ, 1969

Β.Σ. : Από τους νέους ηθοποιούς ξεχωρίζετε κάποιους;

Κ. Β. : Είναι πολλοί οι πολύ καλοί ηθοποιοί, ο Βασίλης, ο Χαραλαμπόπουλος, ο.............

 ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ, ΜΕ ΠΛΟΥΣΙΟ ΟΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ.
ΜΕ ΤΙΜΗ ΚΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΑΡΙΤΑΚΗΣ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ-ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ- ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ)
Ο δημοφιλής Κώστας Βουτσάς του Βασίλη Σαμαριτάκη
http://faretra.gr/editions/6/index.html?pageNumber=48

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΑΓΩΔΟ, ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, 70 ΧΡΟΝΙΑ (21/12/1944 - 21/12/2014) ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΠΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ (ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ)

 

ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ-ΕΚΠΟΜΠΗ-''ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ''

https://www.youtube.com/watch?v=FKemedLXyeA&feature=youtu.be

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΑΓΩΔΟΣ, ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ, ΘΛΙΒΕΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ, 70 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ 21/12/1944 - 21/12/2014

ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΑΓΩΔΟΣ, ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ (ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ), 70 ΧΡΟΝΙΑ (21/12/1944 - 21/12/2014)  ΜΕΤΑ ΤΗ ΦΡΙΚΤΗ ΚΑΙ ΑΝΑΝΔΡΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ.

  Δημοσιεύω το βίντεο με το περυσινό αφιέρωμα της εκπομπής ''Ηθοποιός Σημαίνει Φως'' στο dailytvradio.gr, στη μεγάλη τραγωδό Ελένη Παπαδάκη που δολοφονήθηκε δύο φορές και βιολογικά αλλά και καλλιτεχνικά και ένα σχετικό δημοσίευμα της Χριστιάννας Λούπα, με αφορμή τη θλιβερή επέτειο των 70 χρόνων απο τη φρικτή δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη (21/12/1944 - 21/12/2014) Και αυτό γιατί πιστεύω ότι η ιστορία της το χρωστάει, το θέατρο που υπηρέτησε τόσο πιστά και τόσο υποδειγματικά της το χρωστάει. Κάποια στιγμή επιτέλους η μνήμη της Ελένης Παπαδάκη θα πρέπει να αποκαταστασθεί και θα πρέπει να της αποδοθούν οι τιμές που της αξίζουν. Μην ξεχνάμε πως παρολο τον πόλεμο που αντιμετώπιζε και εν ζωή, υπήρξε μία μεγάλη Τραγωδός εφάμμιλης της Κοτοπούλης και της Κυβέλης και ίσως ανώτερη και αυτής ακόμη της μεγάλης και βραβευμένης με 'Οσκαρ, Κατίνας Παξινού. Απλά κάποιοι φρόντισαν να μη ζήσει πολύ ώστε να το διαπιστώσουμε κι εμείς οι ίδιοι. Στην εκπομπή μίλησαν η Μάρω Μπουρδάκου (σεναριογράφος-συγγραφέας) και ο Νίκος Κατράκης (σκηνοθέτης-ηθοποιός). 

Βασίλης Σαμαριτάκης (ηθοποιός-παιδαγωγός-παραγωγός της εκπομπής ''Ηθοποιός σημαίνει Φως'').

Ελένη Παπαδάκη: Μια κορυφαία ηθοποιός και το άδικο τέλος της

Αρχική | Ιστορία | Ελένη Παπαδάκη: Μια κορυφαία ηθοποιός και το άδικο τέλος της

Αναρτήθηκε την 03 Δεκεμβρίου 2014, 23:04
Αρθρο του/της: Christianna Loupa

Γράφει η Χριστιάννα Λούπα

Αντί μνημοσύνου...

"Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που η λεπίδα του φονιά άστραψε

κι όλος ο Θεός της Τραγωδίας εφάνη.

Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που άξαφνα κι οι εννιά αδερφές,

εσκύψαν να της βάλουνε των αιώνων το στεφάνι".Άγγελος Σικελιανός

Εβδομήντα χρόνια πριν, τον Δεκέμβριο του 1944, η Αθήνα είχε μετατραπεί σε ένα απέραντο πεδίο μάχης, όπου αδέρφια σκότωναν αδέρφια, γείτονες κατέδιδαν γείτονες, οδομαχίες ταλαιπωρούσαν τους κατοίκους της πρωτεύουσας και λαϊκά δικαστήρια καταδίκαζαν αθώους ανθρώπους σε θάνατο με συνοπτικές διαδικασίες, καταργώντας κάθε νόμο και δικαίωμα. Άστοχες ενέργειες εκατέρωθεν έγιναν αιτία να χυθεί αίμα αθώων, καθώς η Αθήνα ζούσε έναν απίστευτο εφιάλτη. Έναν εφιάλτη που κράτησε τριάντα τρεις ολόκληρες μέρες.

Αφορμή στάθηκε το αιματηρό συλλαλητήριο της 3ης Δεκεμβρίου στο Σύνταγμα. Την εξουσία έχει πρόσφατα αναλάβει η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου. Η αστυνομία, με εντολή του Άγγελου Έβερτ, πυροβολεί εναντίον άοπλων διαδηλωτών. Υπάρχουν αρκετοί νεκροί - η κάθε πλευρά ισχυρίζεται τον δικό της αριθμό - και τραυματίες. Τα Δεκεμβριανά έχουν μόλις ξεκινήσει.

Το ΚΚΕ, βλέποντας ότι οι ευκαιρίες για κατάκτηση της εξουσίας λιγοστεύουν επικίνδυνα, καταλαμβανόμενο από πανικό, θα γράψει τη μελανότερη ίσως σελίδα της ιστορίας του, καθώς οι αποφάσεις λαμβάνονται από ένα Διευθυντήριο τύπου Ροβεσπιέρου, με αποτέλεσμα, τα ειδεχθή εγκλήματα και η ομηρία πολιτών να βυθίσουν την πρωτεύουσα στον τρόμο και το πένθος. Ένα θύμα των καιρών, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα, υπήρξε και η κορυφαία ηθοποιός του θεάτρου Ελένη Παπαδάκη.

Όταν πρωτοδιάβασα την ιστορία της συγκλονίστηκα τόσο πολύ, που άρχισα να αναζητώ διάφορες πηγές που θα μου έδιναν πληροφορίες για τη ζωή της και τον άδικο θάνατό της. Κάποιοι ίσως έχουν διαβάσει το εκπληκτικό βιβλίο του Γιώργου Θεοτοκά «Ασθενείς και οδοιπόροι», που αναφέρεται στη ζωή της μεγάλης τραγωδού, βάσει του οποίου γυρίστηκε και η ομώνυμη σειρά στην τηλεόραση με τη μοναδική ερμηνεία της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη.

Η Ελένη, γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1903, στην οδό Ιπποκράτους 70Β, σ’ ένα νεοκλασικό σπίτι απ’ αυτά που κοιτώντας τα σήμερα προσπαθούμε να μαντέψουμε την ιστορία των ανθρώπων που τα κατοίκησαν κάποτε. Μεγάλωσε μέσα σε μια οικογένεια διανοούμενων και η ίδια πήρε πολύ καλή μουσική μόρφωση, μιλώντας μάλιστα τέσσερις γλώσσες. Η μεγάλη της αγάπη, ωστόσο, υπήρξε πάντοτε το θέατρο και τελικά παρακολούθησε τα μαθήματα της Δραματικής Σχολής του Ελληνικού Ωδείου ως ακροάτρια.

Επικεφαλής του "Θιάσου των Νέων" το 1931, έπαιξε στην  Kωνσταντινoύπoλη με ενθουσιώδεις κριτικές.

Τότε ο Toύρκoς πoιητής Χαλίλ Φαχρί σε κριτική του έγραψε:

"Είδα μπροστά μου την Ελένη Παπαδάκη ζωντανό σύμβολο της ευγενούς τέχνης, αν και δεν γνωρίζω λέξη ελληνική, ούτε και είχα διαβάσει το έργο, η φωνή, οι κινήσεις της, η μιμική, οι στάσεις της καλλιτέχνιδας αυτής με τη φλογερή ψυχή μου μιλούσαν με λόγια. Άξιον επαίνου η δυναμική της, που τόσο νέα μπορεί και αποδίδει μια ώριμη γυναίκα μάνα".

Το ταλέντο της δεν άργησε να αναγνωριστεί και πολύ σύντομα βρέθηκε να παίζει στο πλευρό «ιερών τεράτων» του θεάτρου, όπως η Μαρίκα Κοτοπούλη, ο Αλέξης Μινωτής, η Κατίνα Παξινού. Οι ερμηνείες της πάντως ως Αντιγόνη, Εκάβη και Κλυταιμνήστρα θα κάνουν το κοινό να παραληρεί, ενώ πλήθος άλλων ρόλων θα την τοποθετήσουν στην κορυφή της πυραμίδας, χωρίς καμία αμφιβολία.

Δυστυχώς όμως, δεν θα αργήσει - διορισμένη πλέον στο νεοσύστατο Εθνικό Θέατρο το 1932 - να βρεθεί αντιμέτωπη με απίστευτες κλίκες, αντιζηλίες και παρασκηνιακές ίντριγκες των καρεκλοκένταυρων της θεατρικής σκηνής, που βλέπουν το ανερχόμενο άστρο της σαν απειλή και προσπαθούν με κάθε τρόπο να την παραγκωνίσουν.

Από την Αγγλία, που είχε πάει με την Κατίνα Παξινού και άλλους ηθοποιούς για να δώσουν κάποιες θεατρικές παραστάσεις, έγραφε σε φίλη της:

«Δεν φαντάζεσαι πόσο «καλλιεργημένο» είναι το έδαφος από την Κατίνα για την Κατίνα… Η κατάστασις πάντοτε αηδής».

Φωτο: Η Ελένη Παπαδάκη ως Εκάβη, Ηρώδειο 1943

Οι διαβολές για το πρόσωπο της Ελένης διασπείρονται συστηματικά  σε μια εποχή που τα μίση και τα πάθη των αντίπαλων ιδεολογιών ταλανίζουν τη χώρα και η «ρετσινιά» της «αντιδραστικής» είναι η πιο σίγουρη μέθοδος όχι μόνο για παραγκωνισμό, αλλά και για πλήρη εξόντωση.

Ως φιλενάδα του κατοχικού πρωθυπουργού Ράλλη άρχισαν να την παρουσιάζουν λοιπόν οι αντίπαλοί της, κάτι που ανάμεσα στο φανατισμό της εποχής βρήκε ισχυρό έρεισμα, μια και ισοδυναμούσε με έγκλημα καθοσιώσεως. Η ίδια πάντως δεν παραδέχτηκε ποτέ μια τέτοια σχέση.

Μία πρόγευση λαϊκού δικαστηρίου αποτέλεσε η «δίκη» του Σωματείου των Ηθοποιών στο θέατρο Διονύσια στις 24 Νοεμβρίου 1944. «Θάνατος στην πουτάνα!», ακουγόταν από πολλά στόματα και η Ελένη Παπαδάκη διαγράφηκε από το Σωματείο. Σε επιστολή που έστειλε ωστόσο, προς τη συνέλευση, μια και η ίδια δεν παρέστη για να απολογηθεί, διαβάζουμε μεταξύ άλλων:

«Κατά πόσον η όλη στάσις μου κατά το διάστημα της κατοχής υπήρξεν «αντεθνική, αντισυναδελφική, εγωιστική και απρεπής», δύνανται καλλίτερον από εμέ να διαφωτίσουν την Συνέλευσιν πολλοί εκλεκτοί συνάδελφοι, οι οποίοι, ασφαλώς θα παρίστανται εις αυτήν, αλλά και πολλοί επίσης διακεκριμένοι συνάδελφοι μη προς εμέ φιλικά διακείμενοι, θα ευρεθούν έστω και κατ’ ιδίαν σκεπτόμενοι ότι εις πολλάς περιπτώσεις η στάσις μου υπήρξε κάθε άλλο παρά αντισυναδελφική ή εγωιστική…».

Πράγματι, η «πριγκίπισσα της μοναξιάς», όπως την αποκαλούσαν, κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε καταφέρει να σώσει κόσμο από τα νύχια των ναζί, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, μεταξύ των οποίων τον γιό του γνωστού βιβλιοπώλη Ελευθερουδάκη και τον γιατρό Γιώργο Μουστρούφα, κατοπινό στέλεχος της Κυβέρνησης του Βουνού. Όμως όλα αυτά ξεχάστηκαν τόσο γρήγορα…

Η αυλαία για την τελευταία πράξη του δράματος έχει πια σηκωθεί. Ο δρόμος είναι έτοιμος για τον τελικό αφανισμό. Η Ελένη δεν υποδύεται τώρα κανέναν ρόλο. Πρωταγωνιστεί στο τραγικό τέλος της ίδιας της ζωής της. Θλιβερές λεπτομέρειες σκηνοθετούν το προσωπικό της δράμα. Την νύχτα της 21^ης προς 22^α Δεκεμβρίου του 1944, η άτυχη τραγωδός θα συλληφθεί από τον ΕΛΑΣ και θα μεταφερθεί στο διυλιστήριο της Ούλεν στο Γαλάτσι, που έχει μετατραπεί σε κολαστήριο. Ο διαβόητος «καπετάν Ορέστης» θα την καταδικάσει σε θάνατο με τσεκούρι.

Στο απόσπασμα που ακολουθεί, διαβάζουμε τις τελευταίες δραματικές στιγμές της, μέσα από το βιβλίο του Πολύβιου Μαρσάν: «Ελένη Παπαδάκη – Μια φωτεινή θεατρική πορεία με απροσδόκητο τέλος», (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2001)

«Ο Μακαρώνας την παρέλαβε μπροστά στον Ορέστη, ο οποίος είχε διατάξει την εκτέλεση της με το τσεκούρι, όπως γινόταν με τα άλλα πολυάριθμα θύματα. Την διέταξε να γδυθεί, ενώ εκείνη είχε αντιληφθεί ότι πλησιάζει το τέλος της και είχε τρομάξει πολύ. Έτρεμε από το κρύο και το φόβο και κλαίγοντας τους παρακαλούσε. Έβγαλε τη γούνα της, την οποία παρέλαβε ο Ορέστης και όταν τη διέταξε να βγάλει και τα υπόλοιπα ρούχα αναλύθηκε σε δυνατές κραυγές απελπισίας και σε γόους. Όρμησαν τότε σαν αφιονισμένοι πάνω της και μέσα σε έναν καταιγισμό από προπηλακισμούς, την έσυραν κοντά σε ανοιγμένο λάκκο, κι εκεί την έγδυσαν με τη βία. Ο Μακαρώνας ξαφνικά δείλιασε, τον πείραξαν και οι κραυγές της, και τελικά καθίζοντάς την χάμω, τράβηξε το περίστροφό του και της φύτεψε μια-δύο σφαίρες στον αυχένα…».

Ο ίδιος ο εκτελεστής Μακαρώνας – μπακάλης από τους Ποδαράδες - εξ άλλου, που την εκτέλεσε τελικά με περίστροφο, θα δηλώσει αργότερα:

«Δεν λυπήθηκα παρά το γούνινο παλτό της που το πήρε ο Ορέστης».

Όταν στις 26 Ιανουαρίου του 1945 άρχισε η εκταφή των πτωμάτων, αναγνωρίστηκε και το δικό της μαζί με μερικά άλλα σε έναν λάκκο, σε μια πευκόφυτη κατηφόρα. Δυο μέρες αργότερα έγινε η κηδεία της στον Άγιο Γεώργιο τον Καρύτση. Μαθητές της Δραματικής Σχολής απέθεσαν κλαριά πάνω στο φέρετρο, ενώ πλήθος καλλιτεχνικού και πνευματικού κόσμου μέσα σε μια φορτισμένη από πένθος κι αγανάκτηση ατμόσφαιρα, παραβρέθηκε στην κηδεία.

«Ξέρουμε καλά πως ο τόσο άδικος χαμός σου οφείλεται σε καλλιτεχνικό φθόνο. Αυτοί που σε ζήλευαν το έκαναν καθ'υπόδειξη. Σε φάγανε, γιατί δεν μπορούσαν να σε φθάσουν», είπε χαρακτηριστικά ο Θεόδωρος Ανδρουδής.

Ο Αλέξης Σολομός με τον συγκινητικό του επικήδειο εξ άλλου, συμπύκνωσε πολλά μέσα σε λίγες λέξεις:

«…Χρειάζεται να φανούμε μεγάλοι, να φανούμε τέλειοι(…) για να μπορέσουμε να ονομαστούμε χωρίς τύψεις, συνάδελφοι της Ελένης Παπαδάκη(…). Χάσαμε ένα απ’ το πιο τρανά κι απ’ τα πιο σπάνια καυχήματα της ελληνικής σκηνής - χάσαμε έναν καλό φίλο κι έναν ωραίο άνθρωπο(…). Κοιμήσου ειρηνικά, αγαπημένη φίλη… Ίσαμε επάνω δεν φτάνουν μήτε η αρρώστια μιας εποχής, μήτε μιας φυλής η παραφροσύνη. Μια λέξη ακόμα: Συγχώρεσέ μας…».

Ο τάφος της Ελένης Παπαδάκη στο Α΄Νεκροταφείο

Από Palmografos.com: Palmografos.com - Ελένη Παπαδάκη: Μια κορυφαία ηθοποιός και το άδικο τέλος της